- Gegevens
- Hits: 120
De opstart van een algemene jeugdwerking
1990 was een belangrijk jaar voor de jeugdfanfare van Wippelgem. Een ‘tweede startjaar’, het prille begin van wat nu de ‘Wikidz’ zijn. Van een echte jeugdfanfare was toen echter nog geen sprake. Neen, het begon eenvoudig, een groep jonge Wippelgemnaren die één ding gemeen hadden: de fanfare! Verschillende leeftijdsgenoten volgden toen les bij Joseph De Clercq ( de trouwe muzikant/lesgever die sinds jaaaaren de jongste leden wegwijs maakte in de muziek). Het was groep enthousiaste vrienden die ook náást de repetities graag met elkaar optrokken.
Het was de jonge Patrick Bernaerdt die als eerste het idee opperde om een meer omvattende jeugdwerking op poten te zetten. Maar het bleef zeker niet bij een idee: in een brief gericht aan de toenmalige voorzitter Eric De Coninck vroeg hij de toestemming om een aantal ontspannende activiteiten te organiseren. Door zijn inzet en goede voorstellen kreeg Patrick snel de steun van het hele bestuur. Het was voor hem in het begin niet evident om manieren te vinden om hun geplande uitstapjes te financieren, dus een beetje hulp van de grote fanfare zeker welkom.
Máár … Patrick nam al snel het initiatief om zelf geld in het laatje te brengen. Hij plande in januari’92 de allereerste Driekoningentocht door Wippelgem, dankzij een ingeving van zijn buurman/muzikant. De jonge muzikantjes gingen dat jaar voor het eerst van deur tot deur om voor elke Wippelgemnaar één van de vele populaire kerstdeuntjes te spelen. De muzikale tocht werd een succes waardoor ‘de jeugd’ nu zelf hun kas wat konden aanvullen. De Driekoningenrondgang is nog steeds een jaarlijkse traditie waardoor de jeugdfanfare over de jaren heen bij iedereen bekend raakte.
Een trip naar Bobbejaanland werd de eerste georganiseerde groepsuitstap en de sfeer zat er meteen helemaal in. Het groepsgevoel, dat eigen is aan ons orkest, was hechter dan ooit tevoren. Deze geslaagde kick-off smaakte naar meer – een dag vol plezier vliegt immers zó voorbij. Er volgde dus een weekendje te Poperinge, gecombineerd met een bezoek aan... jawel, een pretpark – dit keer Bellewaerde. En ja hoor, een trip naar één van de Belgische pretparken staat nog elk jaar op onze agenda.
Geleidelijk aan groeide de vraag om naast de ontspanningsmomenten ook tijd te voorzien om in een losse en ongedwongen sfeer samen te musiceren. Het antwoord kwam er in de vorm van ons allereerste muziekkamp: vier dagen logeren in Han-sur-Lesse. Een ongelooflijk toffe ervaring, waar vele muzikanten nog altijd goede herinneringen aan overhouden. Ook het muziekkamp staat sindsdien steevast op ons programma en brengt al onze leden gedurende een midweek samen om te musiceren, op tocht te gaan, en tal van andere leuke dingen te beleven.
Ondertussen was de organisatie dan ook uitgegroeid van een eenmansinitiatief naar een groepsgebeuren, met o.a. de gulle steun en ‘logistieke bijstand’ van een aantal ouders van leerling-muzikanten. Zo volgden na Han-sur-Lesse o.m. Bütgenbach, Durbuy, Oteppe,Neerpelt, Opoeteren, Ravels, Beverlo, Poppel, Nieuwkerke, Poppel en een occasioneel bezoek aan onze noorderburen.
In 1996 nam Patrick een nieuwe rol op zich binnen de fanfare – die van voorzitter – dus gaf hij de fakkel door. Maar natuurlijk stond Patrick (& vrouw) zijn jeugdige opvolgers nog een tijdje bij met goede raad. Nu kon ook de opvolging er helemaal invliegen, klaar voor een nieuwe periode vol opportuniteiten.